Weblog Steven Stegen

Een beetje experimenteren met filmpjes voor op de website is best leuk om te doen. Nooit gedacht dat ik dat nog eens zou zeggen, als overtuigd radioverslaggever. Maar zo simpel als het wordt voorgespiegeld in onderstaand filmpje is het toch niet?

Op 21 januari kwamen ondernemers uit de creatieve sector bijeen in Coevorden. Op initiatief van de gemeente kwamen ze naar een congres in de NH-kerk. Veel concreets leverde het niet op, maar er werd wel druk genetwerkt.

Drie openbare basisscholen in de gemeente Borger-Odoorn moeten op termijn dicht. Het gaat om de scholen in 1e Exloërmond, Drouwenermond en Ees.

De sluiting volgt op een besluit van de gemeenteraad. Die debatteerde donderdagavond over de toekomst van het openbaar onderwijs. Dat heeft te maken met dalende leerlingaantallen, te oude en daardoor te dure leerkrachten en financiële problemen. Voorafgaand aan de besluitvorming boden verontruste oudere nog bijna 1500 handtekeningen aan, maar dat had geen effect.

Tijdens de raadsvergadering liepen de emoties soms hoog op en zaten met name Gemeentebelangen en de PvdA elkaar flink in de haren. Gemeentebelangen is boos, omdat een door die partij gesteund alternatief dat vanuit de bevolking is aangedragen niet verder is onderzocht. Andere partijen vonden juist dat er nog voor de verkiezingen duidelijkheid moest komen.

Ik mocht maximaal drie minuten bijdrage leveren voor Radio Drenthe en dat was eigenlijk te kort.

Een zwarte dag vandaag voor geitenhouder Evert Jansen in Hoogersmilde. Op zijn bedrijf werden ruim 700 geiten geruimd.

De dieren liggen dood in de buitenstal.

Jansen probeerde via een rechtszaak nog te voorkomen dat ook zijn gezonde dieren op een tweede locatie geruimd zouden worden, maar dat is niet gelukt. Jansen ontvangt de media met koffie en praat open over de situatie. Hij lijkt nuchter en rustig, maar je voelt de woede, het onbegrip en het verdriet. Terwijl op een paar meter afstand zijn geiten in de buitenstal hun laatste adem uitblazen hebben we een goed gesprek.

Natuurlijk moet je als journalist objectief zijn en afstand bewaren, maar dat valt niet altijd mee. Het opruimen van gezonde geiten laat ook mij niet koud en ik voel zeker met de boer (en al die anderen) mee. Terug op de redactie vraagt een collega: ,,Wat is dan het verschil met al die andere dieren die voor de vleesconsumptie worden gedood?” Tja…

Ik had het al voorspeld: geitenhouder Evert Jansen uit Hoogersmilde verliest de procedure bij het college van beroep in Den Haag. Daarmee verliest hij ook z’n gezonde geiten op de opfoklocatie.

Het college in Den Haag deed maandagmiddag uitspraak en staat dus gewoon op het standpunt regels zijn regels. Jammer, maar het was wel te verwachten. Meer op de site van RTV Drenthe.

Je zal maar geitenhouder zijn in deze barre tijden. Ik heb met ze te doen. En zeker ook met de dieren zelf. Vooral de gezonde geiten die ook geruimd worden. Maandag staat een bedrijf in Hoogersmilde op de nominatie.

Met het afmaken van zieke dieren heb ik geen problemen. Maar dieren die gezond zijn afspuiten gaat me echt te ver. Het zal wel economische redenen hebben. Ik kan met voorstellen dat het testen van alle individuele dieren te duur wordt geacht. Stel: je hebt 600 geiten, maar er worden sporen van de Q-koorts gevonden, dan gaan alle 600 dieren er aan.

Op oudejaarsdag dient in Den Haag een rechtszaak tegen minister Verburg, aangespannen door geitenhouder Jansen uit Hoogersmilde. Zijn situatie is helemaal absurd. Hij werkt met twee locaties: eentje voor het melken en eentje voor de opfok. Op zijn melkafdeling is een besmetting, maar nu zouden ook de dieren op de opfoklocatie er aan moeten geloven. Gewoon, omdat het administratief om één bedrijf gaat. Tussen de beide stallen zit anderhalve kilometer. Ik ben benieuwd wat de rechter hiervan zal zeggen, maar eigenlijk weet ik het al: regels zijn regels. Let maar op. Sterkte mensen!

Geiten op een melkbedrijf.

Hoezo opwarming van de aarde? We hebben ineens ‘ouderwets’ winter. Als verslaggever heb je dan de dag van je leven. Ik was in Emmen. Daar begon de overlast pas laat. Maar uiteindelijk stopten de bussen toch met rijden. Ik kreeg vandaag ook flashbacks naar die gedenkwaardige sneeuwval van een paar jaar geleden in maart. Zoiets blijft je wel bij. Zo erg als toen was het trouwens vandaag niet.

De ingevallen winter levert voor automobilisten problemen op. Mijn auto start gelukkig nog steeds, maar ik weet uit ervaring dat de accu er zo maar ineens mee kan ophouden.

De alarmcentrale van de ANWB in Assen, waar alle telefoontjes voor de Wegenwacht binnen komen.

Bij de ANWB hebben ze ‘t maar druk met alle pechmeldingen. Maandag kwamen er bij de alarmcentrale in Assen 11.000 telefoontjes binnen, zo vertelde Jeannien Dijkstra. Dinsdagmorgen deed ik live verslag van de drukte. Het was grappig om op de schermen precies te kunnen zien hoeveel bellers er zijn en hoe lang ze moeten wachten. Toch hoop ik de wegenwacht zelf niet nodig te hebben!

De week begon met een erg vroege klus: maandagmorgen begon al om vijf uur het hoger beroep in de zaak Marinus Ooms. Belangrijkste onderdeel die dag was een schouw. De rechters van het gerechtshof gingen ter plaatse een kijkje nemen bij de woning van Ooms in Haulerwijk.

Het gezelschap in het donker bij de woning van Marinus Ooms.

Paardenliefhebber Marinus Ooms werd in oktober 2006 na een beroving met één enorme messteek om het leven gebracht. Drie mannen uit Amsterdam werden hiervoor veroordeeld tot celstraffen tot maximaal 18 jaar. Zowel de drie daders als het OM gingen in hoger beroep. De advocaat van hoofdverdachte Reggy K. had om de schouw gevraagd. Die zou duidelijk moeten maken dat de twee andere daders ook zonder Reggy K. de weg wisten rond de woning.

Als radioverslaggever was het een lastige klus. In de vrieskou kon de pers in een speciaal vak bij de woning staan. Je zag helemaal niets, maar hoorde wel de groep langskomen. Na afloop sprak ik nog met de broer van het slachtoffer, Peter Ooms. Hij vertelde blij te zijn met het hoger beroep. De schouw bij het voormalige huis van zijn broer deed hem niet zo veel. Want het was toch al niet meer het thuis van zijn broer. Ik leef met hem mee.

We zijn een land vol met regeltjes. Het zou me niet verbazen al we ooit een vergunning moeten aanvragen om naar het toilet te mogen.

Soms verbaas ik me aan de andere kant ook wel weer dat bepaalde dingen blijkbaar toch (zomaar?) mogen. Zo reed ik laatst eens door mistig Borger en ik zag in de verte zo’n aanhanger met een flikkerende tekst er op. Wat zou er aan de hand zijn? Een ongeluk? Een omleiding?

Maar niets van dat alles. De tekstwagen (heet dat zo?) attendeerde automobilisten vanuit de middenberm op een spetterende occasionshow bij de plaatselijke garagehouder. Zucht… En de burgemeester vindt dat goed?

De reclame in Borger.