Weblog Steven Stegen

Je zal maar geitenhouder zijn in deze barre tijden. Ik heb met ze te doen. En zeker ook met de dieren zelf. Vooral de gezonde geiten die ook geruimd worden. Maandag staat een bedrijf in Hoogersmilde op de nominatie.

Met het afmaken van zieke dieren heb ik geen problemen. Maar dieren die gezond zijn afspuiten gaat me echt te ver. Het zal wel economische redenen hebben. Ik kan met voorstellen dat het testen van alle individuele dieren te duur wordt geacht. Stel: je hebt 600 geiten, maar er worden sporen van de Q-koorts gevonden, dan gaan alle 600 dieren er aan.

Op oudejaarsdag dient in Den Haag een rechtszaak tegen minister Verburg, aangespannen door geitenhouder Jansen uit Hoogersmilde. Zijn situatie is helemaal absurd. Hij werkt met twee locaties: eentje voor het melken en eentje voor de opfok. Op zijn melkafdeling is een besmetting, maar nu zouden ook de dieren op de opfoklocatie er aan moeten geloven. Gewoon, omdat het administratief om één bedrijf gaat. Tussen de beide stallen zit anderhalve kilometer. Ik ben benieuwd wat de rechter hiervan zal zeggen, maar eigenlijk weet ik het al: regels zijn regels. Let maar op. Sterkte mensen!

Geiten op een melkbedrijf.

Hoezo opwarming van de aarde? We hebben ineens ‘ouderwets’ winter. Als verslaggever heb je dan de dag van je leven. Ik was in Emmen. Daar begon de overlast pas laat. Maar uiteindelijk stopten de bussen toch met rijden. Ik kreeg vandaag ook flashbacks naar die gedenkwaardige sneeuwval van een paar jaar geleden in maart. Zoiets blijft je wel bij. Zo erg als toen was het trouwens vandaag niet.

De ingevallen winter levert voor automobilisten problemen op. Mijn auto start gelukkig nog steeds, maar ik weet uit ervaring dat de accu er zo maar ineens mee kan ophouden.

De alarmcentrale van de ANWB in Assen, waar alle telefoontjes voor de Wegenwacht binnen komen.

Bij de ANWB hebben ze ‘t maar druk met alle pechmeldingen. Maandag kwamen er bij de alarmcentrale in Assen 11.000 telefoontjes binnen, zo vertelde Jeannien Dijkstra. Dinsdagmorgen deed ik live verslag van de drukte. Het was grappig om op de schermen precies te kunnen zien hoeveel bellers er zijn en hoe lang ze moeten wachten. Toch hoop ik de wegenwacht zelf niet nodig te hebben!

De week begon met een erg vroege klus: maandagmorgen begon al om vijf uur het hoger beroep in de zaak Marinus Ooms. Belangrijkste onderdeel die dag was een schouw. De rechters van het gerechtshof gingen ter plaatse een kijkje nemen bij de woning van Ooms in Haulerwijk.

Het gezelschap in het donker bij de woning van Marinus Ooms.

Paardenliefhebber Marinus Ooms werd in oktober 2006 na een beroving met één enorme messteek om het leven gebracht. Drie mannen uit Amsterdam werden hiervoor veroordeeld tot celstraffen tot maximaal 18 jaar. Zowel de drie daders als het OM gingen in hoger beroep. De advocaat van hoofdverdachte Reggy K. had om de schouw gevraagd. Die zou duidelijk moeten maken dat de twee andere daders ook zonder Reggy K. de weg wisten rond de woning.

Als radioverslaggever was het een lastige klus. In de vrieskou kon de pers in een speciaal vak bij de woning staan. Je zag helemaal niets, maar hoorde wel de groep langskomen. Na afloop sprak ik nog met de broer van het slachtoffer, Peter Ooms. Hij vertelde blij te zijn met het hoger beroep. De schouw bij het voormalige huis van zijn broer deed hem niet zo veel. Want het was toch al niet meer het thuis van zijn broer. Ik leef met hem mee.

We zijn een land vol met regeltjes. Het zou me niet verbazen al we ooit een vergunning moeten aanvragen om naar het toilet te mogen.

Soms verbaas ik me aan de andere kant ook wel weer dat bepaalde dingen blijkbaar toch (zomaar?) mogen. Zo reed ik laatst eens door mistig Borger en ik zag in de verte zo’n aanhanger met een flikkerende tekst er op. Wat zou er aan de hand zijn? Een ongeluk? Een omleiding?

Maar niets van dat alles. De tekstwagen (heet dat zo?) attendeerde automobilisten vanuit de middenberm op een spetterende occasionshow bij de plaatselijke garagehouder. Zucht… En de burgemeester vindt dat goed?

De reclame in Borger.

De repo die ik maakte over de verpaupering in Aalden/Zweeloo heeft kunstenaar Berend Schreuder blijkbaar aan het denken gezet.

De kunstschilder heeft het voormalige gemeentehuis en voormalig Rabokantoor aan de Marktstraat gepimpt. Hij heeft bij het gebouw diverse eigen werken geëxposeerd. Ook roept hij op om het pand te kraken. Schreuder zou graag zien dat het leegstaande gebouw beschikbaar komt voor de kunstenaars in dit officiële kunstschildersdorp.

De organisatie die het pand voor de huidige eigenaar beheert is trouwens niet zo blij met de actie.

Ik had een leerzame middag. Luisterend naar het beraad van het regionaal college in Assen, waarbij de Drentse burgemeesters over en met de politie praten, werden mij een hoop dingen duidelijk.

Zo gaat het financieel niet zo goed met het korps, hebben sommige burgemeesters vraagtekens bij het centrale cellencomplex (waardoor nieuwe cellen in bijvoorbeeld Emmen niet worden gebruikt) en gaat het Drentse korps de prestatie-afspraken dit jaar niet halen.

Prestatie-afspraken?? Ja, in zo’n land leven we. Er wordt niet meer tegen de politie gezegd: doe maar wat nodig is om voor een veilig land te zorgen. Nee, er liggen prestatiecontracten. Zo veel boeven moeten er naar het OM worden gestuurd, zo veel bonnen voor door rood licht rijden, enzovoort. Ik vind het een vreemde gang van zaken. Tja, en als de Drent dan braver blijkt dan werd gedacht, dan haal je bepaalde contingenten niet.

Zeker niet, als ook nog eens blijkt dat het nieuwe computersysteem van de politie problemen geeft. Dat kostte extra menskracht en bovendien neemt de animo om aangifte te doen af, omdat mensen langer moeten wachten. Lang leve de burocratie.

De politie is al lang niet meer mijn beste vriend. Ordinaire bonnenjagers zijn het geworden. Werd je vroeger nog wel eens vermanend toegesproken en vervolgens met een waarschuwing op pad gestuurd (veel leerzamer), nu krijg je direct een bon.

Een college van mij kreeg er deze week nog eentje. Hij reed in de verlichte stad weg, maar vergat de eerste tien meter z’n lampen aan te doen. Natuurlijk vraagt dat om een forse bon! Alsof er geen belangrijkere zaken op de politie liggen te wachten.

Wat de verkeersboetes betreft heb ik de afgelopen maand m’n aandeel inmiddels geleverd. Op de N33 is deze snelheidsmaniak al twee keer geflitst, terwijl hij met 103 kilometer per uur de onzichtbare controle voorbij raasde. Hulde aan de politie!

De ondernemers in Aalden/Zweeloo maken zich zorgen over de toenemende verpaupering in hun dorp. Een aantal bedrijfspanden staat al geruime tijd leeg.

Grootste doorn in het oog is het inmiddels al aardig vervallen pand van het voormalige taxibedrijf Seubers. Het bedrijf ging in 2004 failliet. Er lagen mooie plannen om op de locatie een klein winkelcentrum te bouwen, maar daar is nog niets van terecht gekomen. De ondernemers vinden deze entree van het dorp bepaald niet passen bij het predikaat “kunstenaarsdorp”. Ze hopen dat de gemeente de zaak weer in beweging weet te krijgen.

Het vervallen pand van het voormalige taxibedrijf Seubers.

Boerenkool met worst, chocolademelk bij de kachel, autoruiten krabben. Vrienden en vriendinnen, het is weer een beetje winter! Niks mis mee.

De entree van het Vledderbos.

Twee gevangenen zijn ontsnapt uit gevangenis Norgerhaven in Veenhuizen. Ik benijd de collega’s niet die er een item over proberen te maken.

Gelukkig komen er tips binnen op de redactie waar ze iets mee kunnen. Maar bellen met justitie en daar iemand vinden die voor de uitzending een toelichting wil geven, dat blijkt opnieuw bijzonder moeilijk. Na van het bekende kastje naar de bekende muur (en terug) te zijn gestuurd verzucht een collega: ,,Je krijgt makkelijker een veroordeelde crimineel aan de lijn, dan een woordvoerder van justitie.”