De dieren liggen dood in de buitenstal.

Jansen probeerde via een rechtszaak nog te voorkomen dat ook zijn gezonde dieren op een tweede locatie geruimd zouden worden, maar dat is niet gelukt. Jansen ontvangt de media met koffie en praat open over de situatie. Hij lijkt nuchter en rustig, maar je voelt de woede, het onbegrip en het verdriet. Terwijl op een paar meter afstand zijn geiten in de buitenstal hun laatste adem uitblazen hebben we een goed gesprek.

Natuurlijk moet je als journalist objectief zijn en afstand bewaren, maar dat valt niet altijd mee. Het opruimen van gezonde geiten laat ook mij niet koud en ik voel zeker met de boer (en al die anderen) mee. Terug op de redactie vraagt een collega: ,,Wat is dan het verschil met al die andere dieren die voor de vleesconsumptie worden gedood?” Tja…

Met het afmaken van zieke dieren heb ik geen problemen. Maar dieren die gezond zijn afspuiten gaat me echt te ver. Het zal wel economische redenen hebben. Ik kan met voorstellen dat het testen van alle individuele dieren te duur wordt geacht. Stel: je hebt 600 geiten, maar er worden sporen van de Q-koorts gevonden, dan gaan alle 600 dieren er aan.

Op oudejaarsdag dient in Den Haag een rechtszaak tegen minister Verburg, aangespannen door geitenhouder Jansen uit Hoogersmilde. Zijn situatie is helemaal absurd. Hij werkt met twee locaties: eentje voor het melken en eentje voor de opfok. Op zijn melkafdeling is een besmetting, maar nu zouden ook de dieren op de opfoklocatie er aan moeten geloven. Gewoon, omdat het administratief om één bedrijf gaat. Tussen de beide stallen zit anderhalve kilometer. Ik ben benieuwd wat de rechter hiervan zal zeggen, maar eigenlijk weet ik het al: regels zijn regels. Let maar op. Sterkte mensen!

Geiten op een melkbedrijf.